GIMNAZJUM W PEWLI ŚLEMIEŃSKIEJ

O SZKOLE

  Strona główna
  Kontakt
 Informacje ogólne
 Dzwonki
 Świetlica
  Biblioteka
  Galerie szkoły

PRAWA I OBOWIĄZKI

  Statut Szkoły
Ceremoniał Szkoły
  Dokumenty Szkoły
  Wymagania edukacyjne

  Kalendarz roku szkolnego

 

UCZNIOWIE

 Samorząd Uczniowski
  Plan lekcji
 Wykaz podręczników
 Szkolny zestaw programów nauczania
 Zajęcia dodatkowe
Uczniowie/ klasy

 

RODZICE

 Rada Rodziców
 Zasady współpracy z rodzicami
  Plan spotkań z rodzicami, informacje

 

NAUCZYCIELE

 Grono pedagogiczne
  Plan lekcji
  Konsultacje
  Zajęcia dodatkowe
 Dyżury
 Reforma programowa MEN

 

STRONY NAUCZYCIELI

  Ważne strony!!!

 Informatyka

 Geografia

Język niemiecki

Matematyka

 Redakcja


SZKOLNY KLUB WOLONTARIATU

 Aktualności SKW

 Regulamin SKW

 Dokumenty do pobrania

 Galeria SKW


DOKUMENTY SZKOŁY


   STATUT SZKOŁY (wersja pdf )

PODSTAWA PROGRAMOWA Z KOMENTARZEM

  

Model pracy z uczniem z upośledzeniem w stopniu lekkim



UCZEŃ Z ORZECZENIEM O POTRZEBIE KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO DLA UCZNIÓW Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM W STOPNIU LEKKIM, W SZKOLE OGÓLNODOSTĘPNEJ


 Gimnazjum w Pewli Ślemieńskiej

Ocenianie ucznia z upośledzeniem w stopniu lekkim w gimnazjum

DOSTOSOWANIE SPOSOBU SPRAWDZANIA WIADOMOŚCI 1 OCENIANIA

Zasady oceniania

ocenie podlega nie tylko poziom wiadomości czy umiejętności, ale i wkład pracy oraz zaangażowanie, a, jeżeli wkład pracy ucznia zasługuje na uwagę, dopuszcza się podwyższenie oceny o jeden stopień niż przewidują to poniższe wymagania!

Ocena bardzo dobra lub celująca

Ocenę bardzo dobrą lub celującą otrzymuje uczeń, który opanuje treści wykraczające poza poziom podstawowy

Ocena dobra

Otrzymuje uczeń, który opanował treści zawarte w wymaganiach podstawowych.

Ocena dostateczna lub dopuszczająca

Jeżeli poziom wiedzy ucznia jest niższy niż podstawowy otrzymuje on ocenę dostateczną lub dopuszczającą (w zależności od charakteru i zakresu niedostatków w osiągnięciach ucznia)

Jeżeli uczeń wykazuje problemy w opanowaniu wymagań podstawowych, ale posiada minimum wiedzy i umiejętności dla danego poziomu edukacji i stara się uczestniczyć w procesie nauczania, to zasługuje na ocenę dostateczna.

Jeżeli uczeń wykazuje fragmentaryczną wiedzę i niski poziom umiejętności określonej w programie nauczania wystawia się ocenę dopuszczającą.

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który nie opanował wiadomości i umiejętności określonych w programie nauczania. Nie jest w stanie wykonać zadań o elementarnym stopniu trudności, nawet z pomocą nauczyciela.

  

Dostosowanie wymagań

powinno dotyczyć głównie form i metod pracy z uczniem, zdecydowanie rzadziej treści nauczania

nie oznacza pomijania haseł programowych, tylko ewentualne realizowanie ich na poziomie wymagań koniecznych lub podstawowych

Ogólne wymagania co do formy:

omawianie niewielkich partii materiału i o mniejszym stopniu trudności

pozostawianie więcej czasu na jego utrwalenie

podawanie poleceń w prostszej formie

unikanie trudnych, czy bardzo abstrakcyjnych pojęć

częste odwoływanie się do konkretu, przykładu

unikanie pytań problemowych, przekrojowych

wolniejsze tempo pracy

szerokie stosowanie zasady poglądowości

odrębne instruowanie co do zadań

stosowanie wzmocnień pozytywnych i nagradzanie postępów

UCZEŃ Z ORZECZENIEM O POTRZEBIE KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO DLA UCZNIÓW Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM W STOPNIU LEKKIM, POZOSTAJĄCY W SZKOLE OGÓLNODOSTĘPNEJ.

 Materiał dotyczy wyłącznie kształcenia w oddziałach ogólnodostępnych.

 W toku prowadzonego nadzoru pedagogicznego stwierdzono, że znaczna część uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego dla upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim pozostaje w szkołach ogólnodostępnych i zgodnie z wolą rodziców jest nauczana wspólnie z dziećmi pełnosprawnymi. Dyrektorzy szkół wszystkich typów zwracają się do Kuratorium Oświaty z prośbą o pomoc w zorganizowaniu tego nauczania.

Należy jednoznacznie stwierdzić, że organizacja takiego kształcenia jest poważnym wyzwaniem dla dyrektora szkoły, nauczycieli i rodziców dziecka. Jego skuteczność zależy od wielu czynników, w tym szczególnie przygotowania nauczycieli, atmosfery w szkole, zaangażowania rodziców.

 W związku z powyższym informuję, że podstawą do zorganizowania kształcenia specjalnego dla ucznia, niezależnie od rodzaju niepełnosprawności, są następujące dokumenty:

  • orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną (w żadnym wypadku opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej bądź orzeczenie powiatowego zespołu ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności)
  • wniosek rodziców

 PODSTAWA PRAWNA ORGANIZACJI KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO DLA UCZNIÓW Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM W STOPNIU LEKKIM W SZKOŁACH OGÓLNODOSTĘPNYCH

  Art. 1 ust. 5 i 5a oraz Art. 71b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572)

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych i integracyjnych (Dz.U. Nr 19 poz. 167)*

 
ORGANIZACJA KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO W SZKOLE OGÓLNODOSTĘPNEJ

 
I.                   Rodzice ucznia składają u dyrektora szkoły pisemny wniosek wraz z orzeczeniem poradni   psychologiczno - pedagogicznej. Wniosek powinien być podpisany przez obojga rodziców.

 
II.                Dyrektor organizuje kształcenie specjalne zapewniając uczniowi:

  Realizację programu nauczania, programu wychowawczego i programu profilaktyki dostosowanych do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych z wykorzystaniem form i metod pracy dydaktycznej i wychowawczej.

 Ucznia z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim obowiązuje ta sama podstawa programowa, co uczniów z normą intelektualną. Realizuje on programy nauczania te same, które obowiązują w danym oddziale tylko odpowiednio dostosowane do jego indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych. Nauczyciele poszczególnych przedmiotów opracowują dla ucznia z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim wymagania edukacyjne, które są podstawą oceny jego postępów w nauce.

  Realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

  Odpowiednie warunki do nauki, sprzęt i środki dydaktyczne.

            Metodyka pracy z uczniem z upośledzeniem umysłowym wymaga upoglądowienia         procesu nauczania. W związku z tym, że uczeń z upośledzeniem umysłowym w stopniu         lekkim realizuje ten sam, co pozostali uczniowie program nauczania powinien        korzystać z takiego samego, co oni   podręcznika. Zdarza się, że szkoły zamawiają dla             uczniów podręczniki dla szkół specjalnych. Nie ma to uzasadnienia, i może utrudnić       pracę.

  Indywidualne zajęcia rewalidacyjne. 

            Zajęcia te powinny być ukierunkowane na usprawnianie zaburzonych funkcji,     wzmacnianie i kompensację. Nie mogą one służyć uzupełnianiu braków                           w wiadomościach. Żaden przepis nie stanowi o liczbie godzin zajęć    rewalidacyjnych. W   związku z tym, że są to zajęcia dodatkowe, ich tygodniowa           liczba nie powinna być większa niż 3 godziny. Rodzaj zajęć powinien wynikać ze   wskazań zawartych w orzeczeniu poradni             psychologiczno - pedagogicznej.       Podstawa prawna organizacji indywidualnych zajęć rewalidacyjnych to: §4 ust. 1 pkt 4            ww. rozporządzenia   oraz  §2 ust. 10 i §3    ust. 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji              Narodowej      i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania             w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 15 poz. 142, ze zmianami). Nauczyciel prowadzący         zajęcia rewalidacyjne powinien mieć przygotowanie stosowne do rodzaju tych zajęć (np.   prowadzący zajęcia korekcyjno-kompensacyjne - z zakresu terapii pedagogicznej).          Szczegółowe informacje na temat ww. zajęć w materiale: Zajęcia rewalidacyjne.

  Integrację ze środowiskiem rówieśniczym.  

            Należy zadbać o to, aby uczeń dobrze czuł się wśród pełnosprawnych rówieśników                                 i aktywnie uczestniczył w życiu klasy i szkoły. Należy unikać postrzegania ucznia           tylko w kontekście jego upośledzenia.

            Częstym błędem jest pobłażliwe traktowanie ucznia („biedne dziecko”),   minimalizowanie wymagań, nieadekwatne ocenianie.

 
OBOWIĄZEK SZKOLNY I OBOWIĄZEK NAUKI

 Uczniowie z upośledzeniem umysłowym podlegają w tym zakresie tym samym przepisom, co pozostałe dzieci i młodzież. Po ukończeniu 18 roku życia mają prawo kontynuować naukę: w gimnazjum do 21 roku życia, w szkole ponadgimnazjalnej do 24 roku życia (Podstawa prawna: §3 ust. 1 cyt. Rozporządzenia* )

 
ŚWIADECTWA SZKOLNE

 Uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim otrzymują świadectwa promocyjne i świadectwa ukończenia szkoły na takim samym druku jak pozostali uczniowie danej szkoły.

Zgodnie z zapisem zawartym w punkcie 8 Załącznika Nr 1 „Informacje ogólne” do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 14 marca 2005 r. w sprawie zasad wydawania świadectw oraz wzorów świadectw, dyplomów (....) [Dz. U. Nr 58 poz. 504]

W świadectwach szkolnych promocyjnych oraz świadectwach ukończenia szkoły, wydawanych uczniom z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, na drugiej stronie świadectwa nad "Wynikami klasyfikacji końcoworocznej" umieszcza się adnotację "uczeń/uczennica realizował(a) program nauczania dostosowany do indywidualnych możliwości i potrzeb na podstawie orzeczenia wydanego przez zespół orzekający działający w ………..”, wpisując nazwę poradni psychologiczno-pedagogicznej, w której działa zespół, który wydał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

  EGZAMINY ZEWNĘTRZNE

 Uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim przystępują do egzaminów zewnętrznych na podobnych zasadach jak pozostali uczniowie, z tym, że obowiązuje ich inny, opracowany specjalnie arkusz A8.

 PRZEDŁUŻENIE ETAPU EDUKACYJNEGO

 §3 ust. 7 Rozporządzenia       Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych             planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 15 poz. 142, ze zmianami) stanowi:             „Dla uczniów niepełnosprawnych można przedłużyć okres nauki na każdym etapie edukacyjnym co najmniej o 1 rok, zwiększając proporcjonalnie liczbę godzin zajęć edukacyjnych. Decyzję o przedłużeniu uczniowi okresu nauki podejmuje dyrektor szkoły w uzgodnieniu z rodzicami (prawnymi opiekunami) ucznia, nie później niż do końca lutego roku poprzedzającego ostatni rok nauki w danej szkole, na podstawie szczegółowej analizy osiągnięć edukacyjnych ucznia dokonanej przez radę pedagogiczną”.

Wydłużenie etapu edukacyjnego stosuje się do ucznia, u którego niepełnosprawność powoduje spowolnienie tempa pracy i utrudnia opanowanie treści programowej w czasie przewidzianym w planie nauczania na dany rok szkolny. Treści te uczeń realizuje, o co najmniej jeden rok szkolny dłużej. Zatem na zakończenie pierwszego roku realizacji wydłużonego etapu edukacyjnego uczeń nie podlega klasyfikacji rocznej i nie otrzymuje świadectwa promocyjnego. Szkoła może wydać uczniowi niepełnosprawnemu, któremu wydłużono etap edukacyjny zaświadczenie dotyczące przebiegu nauczania. W sprawozdaniu statystycznym SO-2 ucznia, któremu wydłużono etap edukacyjny, wykazuje się jako ucznia niepromowanego.

  
Opracowanie: Maria Rusin – st. wizytator Kuratorium Oświaty w Rzeszowie

oraz na stronie http://pedagogszkolny.pl/



kontakt:

GIMNAZJUM
W PEWLI
ŚLEMIEŃSKIEJ
.
Pewel Ślemieńska

ul. Krakowska 169
34-331 Świnna
tel./fax
338638016


e-mail:
gim.pes@swinna.pl